Written by: jnadmin
11-5-2010

Kasteel, fort, bol- of vestingwerk? Daar lijkt het wel op, mes chers lecteurs, maar we zien hier de Sainte-Cécile van Albi. Voor zover bekend is het de enige gotische kathedraal waar de steunberen niet naar buiten maar naar binnen zijn gebouwd, zodat eventuele vijanden geen grip hebben bij hun bestorming.

Vechtkerken vind je wel meer in de Midi, maar doorgaans in kleinere plaatsen, vooral vanwege de angst voor Moren of Engelsen. In Albi, hier in de Tarn, toen nog omringd door dikke stadsmuren, gold de eigen bevolking als mogelijke tegenstander. Weliswaar was het hoogtepunt van de bloedige strijd tegen de katharen – abjecte ketters volgens Rome – al lang en breed voorbij toen de bouw van de kathedraal eind dertiende eeuw van start ging, maar generaties hebben hier goede geheugens en de nieuwe bisschop wist dat maar al te best.

Vandaar de onheilspellende buitenkant. De binnenkant is ter compensatie wonderschoon. Met een gigantisch fresco van Het Laatste Oordeel (vijftiende eeuw), prachtig beschilderde gewelven en muren (zestiende eeuw) en een priesterkoor (in flamboyant-gotische stijl) aan alle vier de kanten omgeven door een – het is een cliché, maar vooruit – een uiterst gedetailleerd dentelle de pierre. Komt dat zien.

En kom ook luisteren, want in Albi hoor je nog volop Occitaans op straat. In Frankrijk spreken ze Frans, c’est évidemment vrai. Maar er is meer aan de hand. Zo zijn de Fransen echt niet de enigen die deze taal beheersen. Sterker nog: ze vormen een minderheid met 200 miljoen Franstaligen wereldwijd, terwijl er 60 miljoen in het moederland wonen.

Dat Frans werd de officiële taal in 1539 toen koning Frans 1 – de naam zegt het al – Latijn als de taal voor staatsdocumenten liet vervangen door het dialect van Parijs en omstreken. Dat betekende overigens niet dat het hele land onmiddellijk erop overschakelde. Wat de koning besloot, was zelden direct wet, zeker niet aan de randen van het rijk. Daardoor zijn andere talen in Frankrijk ook nu nog allesbehalve uitgestorven, zoals het Occitaans (2 miljoen sprekers), Elzassisch (1,5 miljoen), Bretons (een half miljoen), Corsicaans (een kwart miljoen), Baskisch, Vlaams en Francoprovençaals (elk een kleine 80.000).

Let op: dit zijn vanuit Franse optiek geen dialecten, maar aparte talen. Overigens zijn ook van de dialecten, soms wel, soms niet patois genoemd, er nog voldoende over, zo’n 150 stuks met nog honderden subdialecten. We praten dan niet over een accentje hier en daar of een wat bevreemdende tongval, maar over een onverstaanbare geluidsstroom voor degenen die slechts het officiële Frans beheersen. Voeg daarbij de talen die de immigranten uit de vroegere Franse koloniën hebben meegenomen en de creuset cosmopolite is compleet. Gezellig is het wel. (oj)

Trackback Print

Location: Blogs Wereld

Your name:
Title:
Comment:
Security Code Enter the code shown above in the box below
Add Comment    Cancel