De vraag
Niet met de tuktuk, maar met de TT naar Baden-Baden. Onderweg trek in gadogado, maar er was alleen kip-piripiri. TomTom vond een tentje met couscous. Die was maar zozo. Bij de koffie namen we een bonbon met tumtum en froufrou. De rekening deden we samsam, dus fiftyfifty.

De vraag: ‘s avonds in Hotel Sisi wilden we de dansvloer op. Welke dansen kwamen in aanmerking? En welke kleding paste daarbij, ofwel: welke zwarte anglicaanse aartsbisschop was ook te gast?

De antwoorden
Nou, nou, de tamtam heeft vorige maand veel mooie inzendingen opgeleverd. Dank! Het was kielekiele, want bijna iedereen danste de cancan in een tutu. Sommigen echter deden nog een rondje chacha(cha), een paar bovendien de parapara en eentje zelfs wiegde haar heupen op de hulahula. De winnaars van de prachtige prijzen waaraan de Toto niet kan tippen: Anna Ietswaart, Almast Diedrich en Marcel Visbeen. Hieronder hun bijdragen.

Anna Ietswaart
Toen het de koning van de Kumasi en stichter van het Ashantirijk Tutu I ter ore kwam dat zijn naamgenoot Tutu, een god uit de Mesopotamische mythologie, voorschreef dat op de eerste lentedag alle maagden gehuld dienden te gaan in een tutu, vaardigde hij een vergelijkbare regel uit – met dien verstande dat als mousseline niet voorhanden was, de dames ook de tutu, een giftige plant van het geslacht Co-riaria, voor hun rokjes konden gebruiken. Bisschop Tutu stelde bij een bezoek aan Tutu, een van de Marshalleilanden, ter gelegenheid van de herdenking van de slachtoffers van de nucleaire experimenten, voor deze traditie over te nemen. Er lag echter ook al een voorstel voor een stedenband tussen het atol en het gelijknamige district op het eiland Saint Thomas, een van de Maagdeneilanden én een plan om jaarlijks te dansen op Miles Davis’ album Tutu. Tot vreugde van de Tutu-ianen werd besloten jaarlijks op beide eilanden in tutu te dansen op Davis’ tunes. Uit insulaire solidariteit verklaarde Hawaï niet langer de chachacha, noch de chacha, te dansen, maar de nationale hula Tūtū in ere te herstellen. Kaʻalaʻalaʻa kraaide oma Tûtû, en vertolkte daarna verschillende in vergetelheid geraakt hula’s, zoals de Kapa Lulu en de Wiliwili Wai, uit het blote hoofd.

Marcel Visbeen
Jullie zouden de chacha, de cancan of de parapara kunnen dansen in een tutu onder het toeziend oog van Tutu. Ik zou zeggen: veel plezier en we kijken uit naar de foto's!

Almast Diedrich
En als ik dan na een ritje in de tuktuk (of is het toektoek?) 's avonds in Hotel Sisi in mijn tutu de dansvloer op stap, denk ik: tuut tuut, beng beng, zouden Peppie en Kokkie hier ook zijn? Vertwijfeld vraag ik me vervolgens af wat ik beter mee had kunnen nemen: spitzen of spatzen, want welke dansen staan centraal? Bostella en castella of cancan? Wordt het tango of fandango, of is er alleen maar boogie woogie? Nee, dan beter chachacha. Was waarschijnlijk beter af geweest in Dansen bij Jansen, maar dat is toch ook niet alles. Dan had ik ook nog graag dat werk van Aaron Copland gehoord: Hear ye! Hear ye! en dat maakt mijn vertwijfeling compleet: wilde ik toch liever ballet of opera? Die Frau und ihr Schatten van Tsjerepin of Die Frau ohne Schatten van Strauss? De Vliegende Hollander van Vermeulen of Der Fliegende Holländer van Wagner? Op de achtergrond klonk echter Miles Davis met zijn nummer Tutu. Verdwaasd ging ik daarom maar voor een goed gesprek naar de ook aanwezige Tutu toe.